Nie lubie grać na nie swoim mixerze

To tak jakbym jeździł cudzym samochodem. Ok, jest ładny, nowy, ma super przyspieszenie, ale nie wiem gdzie się włącza światła awaryjne ani jak się uruchamia wycieraczki. Pozatym nie jest mój to nie wiem jak się zachowuje na śliskiej nawierzchni. Dlatego wolę swój stary, sprawdzony mixer z cięzkim crossfaderem i bez możliwości wyciszenia środka ścieżki. Ale jest prosty, jest mój i znam go na wylot. No i kiedyś skreczował na nim sam Qbert.

Każdy walczy o szacunek

... w bardzo różny sposób, ale każdy z nas stara się go zdobyć. Niektórzy w uliczny sposób w bezpośrednim starcu na pięsci pokazują kto tu jest silniejszy i kogo należy się bać (czyt. szanować), inni w sposób artystyczny, malują, wystawiają się, pokazują swoje najlepsze prace, które ze ściany krzyczą "podziwiajcie naszego autora, to wizjoner (czyt. szanujcie go)". Niektórzy zdobywają respekt w sposobie wymieszanych z dwóch powyższych przykładów, tańcząc na parkiecie, patrząc prosto w oczy przeciwnikowi robiąc niesamowitego seta wygrywa walkę (czyt. wygrywa szacunek). Niektórzy obierają nieco inny kierunek i wyjeżdzają z salonu nową Mazdą, za którą odwraca się połowa ulicy i mówi cicho pod nosem "wow". Nie mam nic przeciwko tego typu zachowaniom o ile człowiek zarobił na ten samochód samodzielnie ciężką pracą, a nie wziął $$$ tatusia. Mnie cholernie motywują piątki czy też dobre słowa na temat mixtapów czy granych imprez. Zajebiście mnie to napędza do rozwoju i powoduje u mnie krążące po głowie napisy "chce więcej! chce lepiej!". Ktoś powie, że to narcyzm. Uważam, że odrobina narcyzmu, jeśli tylko napędza do działania, jest wręcz zbawienna. Tak więc grajmy o respekt, zdobywajmy go ciężką pracą i idźmy cały czas do przodu nie patrząc za siebie.

Puma

Kiedyś strasznie jarałem się tym wideo. Teraz ktoś wrzucił to na tablicę, więc ja zamieszczam filmik na blogu aby mi nigdzie nie uciekł.

To jest Wankz?!

Pierwszy raz wypowiedziane słowa „Nie wierzę!” miały miejsce, kiedy przeczytałem nagłówek na CGMie, że ktoś zrobił video wywiad z Panem Wanksem. I to 48 minut! Z gościem chyba nigdy nie udało mi się przeczytać żadnego wywiadu, ani go nawet zobaczyć. I tu się pojawia po raz drugi termin „nie wierzę”. Wankej, to naprawdę ty? Zawsze przesłuchując Dinala wyobrażałem sobie Ciebie jako, wielkiego typa, który zasuwa na siłkę i wcina zdrowe kanapki. Na to wskazywała Twoja barwa głosu. Odkąd obejrzałem ten wideo-wywiad jakoś inaczej podchodzę do tych płyt… są jeszcze lepsze! Gość ma wręcz nieziemskie podejście do każdej sprawy. A wypowiedź „przez lata najlepszyk polskim wersem był tekst Zipów Natomiast, Pono, Fu i Koraz” cały czas siedzi mi w głowie. Jest to kolejny wywiad, który warto obejrzeć w całości, któremu warto poświęcić 1/24 naszej doby.



Ach, no i sprawdźcie jaki patent zamieścił na wosku!

Uważaj, możesz zostać najgorzej ubraną osobą na imprezie

Normalna osoba kiedy usłyszy pokaz mody myśli sobie „o, a ciekawe jakiego projektanta? Ciekawe jaka kolekcja? A To się trzeba ładnie ubrać”. Ja kiedy usłyszałem termin pokaz mody pomyślałem „kurde, co by tu zagrać? Czy to się będzie nadawało? Czy ten numer będzie miał odpowiednią dynamikę?”. I tym sposobem człowiek budzi się w połowie imprezy zamkniętej dla mniejszych czy większych szych/vipów, patrzy na ich eleganckie marynarki, piękne sukienki czy żydowskie czapki i myśli „zaraz, ja przecież zapierdalałem przez cały dzień w tym co mam na sobie”. I tak obczajam swoje zimowe, ujebane buty, 5-cio letnie, wytarte sztruksy i t-shirt, czarny. Z jednej strony nie ma tutaj gorzej ubranej osoby ode mie, a z drugiej strony to oni muszą się męczyć przez te parę godzin z funkiem, który serwuję do ich uszu. Zdecydowanie bardziej odpowiada mi moja pozycja. Poza tym budzi lekki uśmiech na twarzy widok gościa, który jest nieustannie sterowany słuchawką blutututu, a jednak bucik sam wytupuje właściwy rytm dla utworu, który właśnie leci spod igły.

Nie kupujcie ciuchów tylko płyty! Ubierajcie Się W Winyle!!